Arhimandrit dr Evstatije Azdejković, naše gore list, po blagoslovu blaženopočivšeg mitropolita Amfilohija širi i učvršćuje pravoslavlje u Srednjoj i Južnoj Americi. Prenosimo priču iz dnevnog lista “Kurir” o trenutnim aktivnostima arhimandrita Evstatija i njegove sabraće.
Arhimandrit dr Evstatije Azdejković služio je u nedjelju, 29. oktobra, Svetu liturgiju u ruskom hramu Pokrova Presvete Bogorodice u Panami zajedno sa ruskim arhimandritom Antonijem.
Panama je jedna od pet parohija – država u kojima arhimandrit Evstatije ima misiju koju je započeo sa blagoslovom blaženog pomena Visokopreosvećenog mitropolita Amfilohija i danas je nastavlja sa blagoslovom vladike Kirila. Veliki je blagoslov da se i uoči treće godišnjice od upokojenja mitropolita Amfilohija služi Sveta Liturgija i njemu pomen u jednoj od misionarskih parohija koje je upravo on osnovao, a danas se o njima stara i brine vladika Kirilo kao njegov nasljednik.
Okupljanje Srba
– SPC još uvijek nema svoj hram ili duhovni centar u ovoj državi, ali ako Bog da nadamo se uskoro objektu gdje bismo mogli imati manju kapelu posvećenu Svetim apostolima Petru i Pavlu, a koji bi ujedno bio i duhovni centar za očuvanje i širenje srpske pravoslavne duhovnosti. Na liturgiji pored braće pravoslavnih Rusa i Ukrajinaca je bilo i oko tridesetak uglednih Srba koji žive i rade u Panami. Službi Božijoj je prisustvovao i ugledni dobrotvor iz Čikaga, Rade Dobrašinović sa ćerkom Milankom, želeći da upoznaju braću pravoslavnu i Srbe širom ovog kontinenta koji su ovdje došli još i prije Drugog svetskog rata – rekao je u svojoj besjedi arhimandrit dr Evstatije i naglasio da bismo trebali da počnemo da koristimo riječ politismos umjesto riječi civilizacija:
– Izvorna grčka riječ politismos znači: kultura, obrazovanje, političnost, a ne apolitičnost, učenost, tradicija, prosvjeta, filozofija, uzvišenost koja nas vodi ka Vaskrslom Hristu. Upravo i sama pravoslavna vjera je filozofija uzvišenog života, dok je riječ civilizacija siromašna i skučena smislom da zatvara čovjeka u aktuelne trendove, a ne u korijene i ciljeve. Ona je u stvari uvijek imala smisao odricanja prethodnog za poimanje i prihvatanje drugog, dok je politismos kontinuitet od palog do uzvišenog pokajanog – preumljenog u Hristu čovjeka koji žudi ka oboženju u Hristu.
– Danas ovdje obilježavamo treću godišnjicu od upokojenja mitropolita Amfilohija koji je imao vrhunsko i sveobuhvatno obrazovanje u ovdašnjem svijetu i civilizaciji, ali je i poput biblijskih proroka predvidio, duhom vidio i znao, da je i ovom dijelu planete potreban politismos u Hristu Vaskrslome, čega smo mi sveštenici ove eparhije i svjedoci. Mitropolit Amfilohije je ovdje došao da bi sabrao naše iseljenike oko Hrista Vaskrsloga i da bi istog tog Hrista Vaskrsloga pokazao ovom dobrom i blagoslovenom narodu i narodima Južne i Centralne Amerike. Možda ga nisu mogli tad shvatiti u nekim plemenima stare Crne Gore, ali među Inkama, Majama, Astecima i drugima jesu i još će dublje primiti i razumjeti njegovu propovijed Hrista Vaskrsloga – rekao je arhimandrit dr Evstatije.
Istorijska posjeta Patrijarha
U svojoj besjedi arhimandrit dr Evstatije najavio je i posjetu Njegove svetosti patrijarha srpskog g. Porfirija.
– Danas se svete liturgije služe širom Južne i centralne Amerike. Takođe, u Čaku u Argentini je služio i otac Nikita i otac Branko koji pripremaju hram Svete Trojice za skoro osvećenje gdje očekujemo i Njegovu svetost patrijarha srpskog Porfirija da nam dođe, ako Bog da. To će biti istorijska posjeta srpskog patrijarha Južnoj Americi koji podržava i širi misiju započetu od mitropolita Amfilohija, a nastavljenu trudom i radom vladike Kirila.
Takođe, u Argentini služe i otac David i Stefan u Buenos Ajresu, otac Branko u Maćagaju, otac Aleksandar u Vernado Tuertu. U Ekvadoru i u Peruu služi otac Rafailo, dok u Čileu monah Jovan vodi brigu o imanju SPC. Arhimandrit Evstatije opslužuje San Martin, Panamu, Kostariku i Dominikanu u kojoj se privode kraju radovi na izgradnji prvog i jedinog pravoslavnog hrama i takođe u Venecueli gdje opslužuje parohije u Karakasu i Marakaju, ali i vodi brigu o fondaciji SPC koju je osnovao u ovoj zemlji. U ostalim zemljama Južne Amerike SPC pripadaju sveštenici koji su, inače, sa ovih prostora i koji veoma uspješno i revnosno vode svoje parohije u Brazilu, Gvatemali, Kolumbiji, dok otac Nikita obiđe nekoliko puta godišnje i Paragvaj.
Depresija veliki problem
Arhimandrit Evstatije je naglasio da je cilj današnjeg čovjeka da se veže za Hrista i Svetu Liturgiju, da se veže onakav kakav je, jer je upravo zbog takvih i Bog postao čovjek da bi se čovjek obožio i posvetio.
– Potrebno je da nam Sveta Liturgija postane cilj, smisao i mjerilo vrijednosti svakog čovjeka. Danas je veliki problem depresija, jer ljudi žive ne bez smisla, već za jeftini prolazni trend, moderni smisao koji gubi smisao već na kraju svakog dana. Žive za lajk umjesto za blagoslov i blagodat. Akademik Jerotić i filozof Kalajić su često pominjali da su ljudi bez smisla skloni depresiji i samoubistvima. To je problem današnjeg čovjeka koji živi u zabludi zagledan u jeftine ciljeve koji nisu vezani za Hrista i vječnost. Nažalost, kada uvide da su se izgubili upadaju u depresiju koja vodi kobnom završetku, te zbog toga s ljubavlju, bratski i očinski, preporučujem savremenom čovjeku i svima da se vežu za Svetu Liturgiju i liturgijskog Hrista, gdje se kaže da “Ljubimo jedni druge da bismo jednodušno ispovijedali…” jer nema spasenja bez učešća u Svetoj Liturgiji i bez ispovijedanja Hrista – naglasio je arhimandrit Jevstatije i zaključio:
– Pravoslavlje je vjera, filozofija uzvišenog života, ne neka politička religija koja nameće neke norme ovog društva ili civilizacije. Ona je Vjera koja spaja od Adama do Vaskrsenja, ne preko civilizacije već preko politismosa, obrazovanja, prosvećenosti, kulture, tradicije, nasljeđa, krunisanog učešćem u Svetoj Liturgiji. Ona nije ono što je samo danas, ona je vječnost, jednostavno, politismos je i ono što piše Marko Miljanov u svojim djelima, a što danas ovi koji ratuju uopšte ne znaju, te stoga u ovim ratovima niti vidimo čojstva nit junaštva, već neke civilizacije koje se bore jedna protiv druge i protiv nas.
Srbi ponosni na porijeklo
– Srbi koji žive u Srednjoj Americi školovani su i vrijedni, zbog čega su na dobrom glasu i u kompanijama gdje rade veoma cijenjeni. Ima preduzetnika, menadžera, inženjera. Ponosni su na svoje porijeklo. U Panami ih ima oko 200, a takođe ima ih i u Kostariki, Salvadoru, Dominikani, Venecueli. U Venecueli je nekad bilo nekoliko hiljada naših, ali sad se svelo na oko 150, što iseljavanjem, ali i time što su se u miješanim brakovima stopili u domaće stanovništvo, pa možete da sretnete crnca sa našim prezimenom. U Venecueli imamo još jednog sveštenika, Pavla Penju, koji je Venecuelanac porijeklom iz španskog plemena Vaskovci, koji tvrde da su srpskog porijekla – rekao je svojevremeno za “Kurir” Azdejković, koji je doktorirao na Aristotelovom univerzitetu u Solunu.
Izvor: kurir.rs
Last modified: 03/11/2023